Rekomendacja S (II)

Z Kredytopedia

Pierwszego lipca 2009 r. weszły w życie przepisy Rekomendacji S (II) dotyczące spreadu walutowego. Jest to dokument skierowany do banków przez Komisję Nadzoru Finansowego w celu uregulowania kwestii spłat kredytów walutowych.

Już od 1 kwietnia 2009 obowiązują pozostałe przepisy Rekomendacji S (II) dotyczące wszystkich kredytów walutowych, również tych udzielonych przed tą datą. Rekomendacja ta zawiera wytyczne w sprawie prowadzenia rzetelnej polityki informacyjnej przez banki udzielające kredytów w walutach obcych. KNF zaleca informować konsumentów o zasadach funkcjonowania spreadu walutowego oraz jego wpływie na koszt kredytu przed zawarciem umowy kredytowej. Dokładne informacje o spreadzie powinny być zapisane również w samej umowie. Ponadto bank zobowiązuje się informować klienta przez cały okres spłaty kredytu, po jakim kursie przelicza raty kredytowe. Z kolei z dniem 1 lipca 2009 banki powinny wykonać kolejne zalecenie Komisji, a mianowicie umożliwić klientom spłatę rat w walucie, w której kredyt został zaciągnięty. Kredytobiorca będzie więc mógł spłacić kredyt np. za pomocą waluty kupionej w kantorze.

Zmiany zostały wprowadzone m.in. ze względu na spread walutowy czyli różnicy w stosowanych przez banki kursach walut przy wypłacie kredytu i jego spłacie. Poszczególne banki ustalają własne „widełki” cen kupna-sprzedaży i mogą je dowolnie zmieniać niezależnie od woli, a czasem i wiedzy klienta. Spread walutowy jest istotnym, choć ukrytym kosztem kredytu, stąd banki często wykorzystują tę możliwość dodatkowego zysku. Problem zawyżania kosztów walutowych zauważyła również Komisja Nadzoru Finansowego i w związku z tym podjęła kroki służące ograniczeniu swobody banków w tym zakresie.

Zmiana ta będzie jednak, niestety, wiązała się z pewnymi kosztami, a spłata rat może okazać się uciążliwa. Aby klient mógł spłacać raty w walucie obcej, będzie musiał podpisać z bankiem stosowny aneks. Koszt sporządzenia aneksu zależy od standardowego cennika usług bankowych w poszczególnych bankach i może wahać się w przedziale 100 – 500 zł. Bardzo ważne jest to, że zmiana sposobu spłaty może być dokonana tylko raz w okresie trwania umowy.

Z praktycznego punktu widzenia spłacanie kredytu bezpośrednio w walucie będzie zależało od tego czy klient posiada rachunek ROR w banku w którym spłaca kredyt czy tylko techniczny rachunek do spłaty kredytu. W pierwszym przypadku bank powinien umożliwić dokonywanie spłat kredytu bezpośrednio w gotówce. Natomiast w drugim przypadku niezbędne będzie otworzenie konta walutowego. Taka sama sytuacja dotyczy banków, które nie prowadzą obsługi kasowej (m.in. DnB Nord, GE Money Bank, Dominet Banku oraz mBanku).

Decydując się na zakup waluty w kantorze trzeba jednak dokładnie porównać kursy. Może się bowiem zdarzyć, że kurs w kantorze będzie mniej korzystny niż ten, który oferuje bank. Same kantory przewidując duży popyt na franka oraz euro nie wykluczają, że również u nich wysokość spreadu walutowego wzrośnie. Rekomendacja S (II) umożliwia kredytobiorcom możliwość wyboru spłaty kredytu w tradycyjny sposób lub bezpośrednio w walucie. Zanim podejmie się decyzję o zmianie należy jednak sprawdzić czy dodatkowe koszty i utrudnienia nie przekraczają osiągniętych korzyści.

Zalety:

  • Niższy spread walutowy
  • Niższa miesięczna rata kredytu
  • Uwolnienie się od kursów walutowych dowolnie ustalanych przez banki

Wady:

  • Konieczność comiesięcznego dokonywania transakcji kupna franka i wpłacanie kwoty raty do banku
  • Dodatkowe koszty (aneks, opłata za prowadzenie konta walutowego itp.)
  • Możliwość stosowania utrudnień ze strony banku
  • Decyzja podejmowana jest tylko raz i obowiązuje do końca umowy


Jeśli są Państwo zainteresowani możliwością tej zmiany, prosimy o kontakt. Sprawdzimy jakie formalności obowiązują w Państwa banku, a także na jakie oszczędności będzie można liczyć.

Łukasz Ciołko

Salomon Finance

http://www.salomonfinance.pl/